به گزارش نخست نیوز،

مهدی زارع، استاد تمام پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله با اشاره به اهمیت پناهگاه‌ها در حمله‌های هوایی گفت: ویژگی‌های یک پناهگاه امن در حمله هوایی دشمن به لحاظ تخصصی متنوع است. برای توسعه پناهگاه‌ها در سال‌های اخیر کم کاری و عقب ماندگی زیادی در برنامه‌های توسعه شش‌گانه‌مان داشته‌ایم.

وی با تاکید بر اینکه پناهگاه‌ها به صورت تخصصی قبل و بعد از انقلاب اسلامی در شهرسازی ما حتی در سال‌های بعد از جنگ تحمیلی ۸ ساله مورد توجه نبوده‌اند، اظهار کرد: برای انتخاب محل پناهگاه مثلا فضای حفر شده در لایه‌های مقاوم از نظر زمین شناختی -جایی مانند روستای کندوان تبریز و یا پوشش چندلایه و مقاوم در برابر انفجارهای شدید -مانند بتن‌های چندلایه، سقف‌های فشرده و مصالح ضد انفجار مانند بعضی فضاهای جدید شهری که سالن‌هایی در فضای زیرزمینی طی سال‌های اخیر ساخته شده‌اند،  به عنوان فضای پناهگاه قابل استفاده است.

زارع ادامه داد: سامانه‌های فیلتر و تنفس برای جلوگیری از ورود گازهای سمی و دود و سامانه‌های تهویه و فشرده‌سازی هوا برای حفظ هوای تمیز لازم است. پناهگاه‌های امن دارای سامانه‌های ارتباطی تلفن و اینترنت و نورپردازی اضطراری هستند.

استاد تمام پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله اضافه کرد: مکان‌هایی با فاصله مناسب از محدوده با ریسک بالا، مجتمع‌های آپارتمانی و مناطق پرجمعیت لازم است. تفاوت پناهگاه واقعی با زیرزمین یا پارکینگ نیز متعدد است.

به گفته وی پناهگاه‌های واقعی دارای ساختارهای ضد انفجار، فیلترهای هوا و سامانه‌های اضطراری هستند، ولی زیر زمین‌ها و پارکینگ‌ها معمولاً بدون سامانه‌های اضطراری هستند و ممکن است در انفجارهای شدید تخریب شوند.

زارع خاطر نشان کرد: پناهگاه‌های واقعی معمولاً در ساختمان‌های مخصوص مانند پناهگاه‌های دولتی یا مؤسسات خصوصی یا دولتی قرار دارند.

پناهگاه‌های موقت

این استاد پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی در پاسخ به این سؤال که آیا همه ساختمان‌ها می‌توانند به طور موقت به پناهگاه تبدیل شوند؟ گفت: خیر، این ساختمان‌ها نمی‌توانند به عنوان پناهگاه موقت‌ استفاده شوند. فقط ساختمان‌هایی که ساختار تاب آور و ضد انفجار دارند یا ممکن است با تجهیزات اضطراری به پناهگاه تبدیل شوند، قابل تبدیل به پناهگاه هستند. ساختمان‌های معمولی ممکن است موقتاً امن باشند، اما در شرایط جنگ نمی‌توانند به پناهگاه‌های واقعی تبدیل شوند.

تبدیل متروها به پناهگاه

وی در خصوص انتخاب مترو به عنوان پناهگاه، توضیح داد: البته از سر ناچاری و محدود ایستگاه‌های مترو گاه به عنوان پناهگاه در ایران در جنگ قبلی ۱۲ روزه و جنگ فعلی اسفند ۱۴۰۴ معرفی می‌شوند. البته بسیاری از ایستگاه‌ها خودشان استاندارد نیستند. به عنوان نمونه سیستم‌های فیلتر هوا و تهویه تنفسی برای تراکم بالای جمعیتی ندارند. البته می‌توان در شرایط خاص و به ضرورت از آنها بهره برد.

زارع تاکید کرد: در شرایط جنگ باید بسیار توجه کرد و مراقب باشیم که متمرکز کردن مردم در یک ایستگاه مترو برای دشمنی که مدرسه «شجره طیبه میناب» را در اولین ساعات جنگ در تاریخ ۹ اسفند ۱۴۰۴ هدف گرفت، به صورت غیر مستقیم مکانی را به فهرست جدید اهداف دشمن اضافه نکنیم. همچنین باید از تمرکز جمعیت در تمام ایستگاه‌های مترو در سراسر کشور که نام‌های فارسی نزدیک به نام‌های نظامی یا انتظامی دارند، اجتناب کرد. توجه کنیم که با دشمنی طرف هستیم که حتی «پارک پلیس»‌ را در تهران مورد حمله قرار داده و ظاهرا تنها دلیل این هدف‌گیری نام پارک بوده است!

منبع ایسنا