السّلام ای امام ایرانی، ساکن انتهای کشور دوست
السّلام ای شهید خامنهای، رهبرما؛ شهید مردم دوست
این شعاری که سالها دادیم؛«این همه لشکر آمده اینجا»
مردم اینقدر عاشقت هستند، آری اینقدر با صدایت دوست
یادم آمد شعار می دادیم که؛ شود جان ما فدای تو…
آخرش تو فدایی ایران…، ای به قربان آن صدای تو
آخرین مجلس تو عاشورا، آخرین نوحهی تو «ای ایران»
آخرین حسرتی که بر دل ماند، یک غزلخوانی از برای تو
داغ سیّدعلی به قلب ماست، السّلام ای شهید خامنهای
یالثارات بی کم و بی کاست، السّلام ای شهید خامنهای
خاک بر سر شدیم آندم که، خاک بیتت به آسمان برخواست
بیرق سرخ تو هنوز اینجاست، السّلام ای شهید خامنهای
آنچنان حیدری رجز خواندی که تلاویو شد در خیبر
بعد تو، لشکر تو غوغا کرد، ریخت فتّاح بر سر خیبر
تو علم دست مجتبی دادی تو علم دست مردمی مبعوث
مردمی که به یادت این شبها می زند لطمه با دم حیدر
یک حسینیه منتظر مانده، تا بیایی دوباره از در تُو
صندلی مانده خالی از حیدر، مردمی روی خاک در یک سو
ما کجا و دوباره دیدارت، ما کجا و شهید کشور دوست
مشت تو راه را نشان دادست؛ نه نیازی به گندم و نه جو
بر سر خون توست دعوامان، بر سر بچّه های این مکتب
صد و اندی شب است می گوییم، بازهم داد میزنیم هر شب
حال ما را کسی نمی فهمد، به خصوص اهل فرقهی تسلیم
آنکه همواره یک نظر دارد، بر خلاف ولیّ این مذهب
جنگ ما با قبیلهی صهیون، تا قیام ولی است پابرجا
دورهی آخرالزمان شده است عهد ما با علی است پابرجا
رهبری گفت «ما» و معنا کرد مردمی را که پشت او هستند
گوش بر امر رهبری باشید؛ شیعه را کشوری است پابرجا
ما به تو قول داده ایم آقا، اهل کوفه میان ماها نیست
بر سر نیزه هاست قرآنها، حیف از مالکی که اینجا نیست
سالها بیت رهبری رفتیم بر سر سفره ات نمک خوردیم
به نمک های سفره ات سوگند؛ «پسرت پیش ماست تنها نیست».
دکتر محمد عباس عزیز زاده










