در روایت‌های رایج از جنگ، تمرکز اغلب بر حجم تخریب یا بناهای تاریخی بوده و ساختمان‌های مدرن و معاصر که براساس زندگی نسل امروز طراحی شده، کمتر دیده می‌شوند. این بناها اما، فقط سازه نیستند؛ بلکه محل شکل‌گیری خاطرات، روابط انسانی و تجربه زیسته یک نسل‌اند و از همین رو، آنچه در جنگ از دست می‌رود، صرفاً یک ساختمان نیست، بلکه حیاتی بوده که در معماری معاصر، زندگی شده است.