به گزارش نخست نیوز، غلامرضا بنی اسدی_چیزی که رزمندگان ما در اردوگاههای عراق به رفتار درآوردهاند، قله آزادگی بود. آنان حقیقت آزادی را معنا کردند و آزاد زیستن در حصار زنجیرها را جلوهای نو شدند.
ما اسارت را که تلخ است و سیاه و شکننده به آزادگی تبدیل کردیم تا دنیا بفهمد در باور به عاشورا، حبس و حصر هم نمیتواند در منهج خسینیان راهبندان ایجاد کند. آزادگی در همان راستای جبهه برای ما معنا دارد. در همان صراط مستقیمی که به نعمت جهاد و مجاهدت، از راه ضالین و مغضوب علیهم جدا میشود. همان راهی که ” أبْوابِ الجَنّهِ” را در شکوه ” فَتَحَهُ اللّه لِخاصَّهِ أوْلیائهِ ” برای ما روبان میبرد. همان راهی که از معبر جبهه تا ملکوت سیر میکند. با زاویه خوانی در جغرافیای معرفتی جنگ است که به این فهم میرسیم و میگوییم، جنگ برای ما- صرفا- رویداری تاریخی نیست. وقتی به “دفاع مقدس” تعریف یافت، به واقعهای هویتساز ارتقا یافت که تاریخساز هم شد. این هویتسازی را هم در گونههای مختلف و ساحتهای متنوع در شکوه یک مکتب، تحریر کرد. دراینباره زیاد گفتهشده است و زیادتر هم باید بیان شود تا هم میراث گذشته حفظ شود و هم چراغهای فردا روشنی خود را سرمه چشمها کند. ما اگر خواهان فردای امن و سلامت و پیشرفته هستیم، حتما باید دفاع مقدس را خط به خط بخوانیم و قهرمانانش را یکبهیک بهعنوان سرمشق زیست مومنانه در شرایط گوناگون، فرادید داشته باشیم. در این میان آزادگان جایگاه ویژه دارند. آنان برخلاف همگنان جهانی خود، اسارت را تسلیم معنا نکردند بلکه از دل آن به ساحت مبارک آزادگی، نقب زدند. در این ساحت هم ظرافتهای ایمانی را بهرسم زندگی درآوردند. سختی و دشواری زندانبانان عراقی و شکنجه گران بعثتی را برجان هموار کردند اما نشکستند. ایستادند و با تقویت تمام ساحتی خود، راه به فردا بردند. فردایی که وطن فرزندان خود را توانمند میخواست. آزادگان ما در شما توانمندترین فرزندان انقلاب به ایفای نقش خود بعد از اسارت پرداختند. نقش آنان در موفقیتهای ملی، درخور ستایش است. فرداهای پیش رو هم به سبک زیستی اینان نیاز دارد. سبکی که از کمترین امکانات بیشترین رهاورد را داشته باشد. پس امروز کتاب آزادگان را دوباره بخوانیم….
دیدگاهتان را بنویسید