کار فرهنگی با پای پیاده

نخست نیوز – سعید کوشافر – قصد راهپیمایی اربعین طبق آنچه مرسوم است عصر همان روز خاتمه یافته و پروژه‌اش تا سال بعد بسته می‌شود اما هم‌زمان با آن پرونده زائران پیاده سلطان خراسان ، علی ابن موسی‌الرضا گشوده می‌شود .

طبق سنتی کهن مردم ایران و حتی شیعیان جهان در دهه پایانی ماه صفر برای عرض ارادت به ساحت امام هشتم ، با پای پیاده از منزل تا مرقد مطهر آن امام همام راهی می‌شدند . کسانی که توانایی کافی را ندارند از چند کیلومتری مشهد حرکت پیاده را آغاز می‌کنند و طی سال‌های اخیر در مسیرهای منتهی به مشهد ، چندراه ویژه زائران پیاده آماده‌شده ازجمله مسیر پرتردد در ملک‌آباد تا مشهد (یا همان جاده قدیم ).

البته در حاشیه دیگر جاده‌های منتهی به مشهد هم شاهد هزاران زائر پیاده هستیم . فارغ از تامین  امنیت این زائران که در حاشیه جاده پیاده‌روی می‌کنند و هرساله حوادث تلخی  رقم می‌خورد ، تعداد و کیفیت موکب‌های خدماتی به این زوار اصلا قابل قیاس با راهپیمایی اربعین نیست .

نهادها و سازمان‌های عمومی و دولتی مشهد درنهایت به اسکان رایگان تعدادی از زوار بسنده می‌کنند و فقط نهادهای مردمی هستند که در طول مسیر زائران را همراهی می‌کنند .

اگرچه طی سال‌های اخیر خدمت به این زوار قانونمند شده و وضع بهتری پیداکرده ، اما همچنان تا رسیدن به سطح مطلوب فاصله از زمین تا آسمان است .

به نظر می‌رسد مقامات مسوول به‌ویژه در بخش فرهنگ خیلی به این پیاده‌روی اعتقادی ندارند و آن را در ردیف پیاده‌روی اربعین و حتی چند پله پایین‌تر از آ ن هم نمی‌دانند و گرنه با اعلام مسیری خاص برای این مراسم و استقرار مواکب خدماتی در سراسر کشور می‌شد حرکتی عظیم در مسیر بارگاه منور تنها امام شیعیان در ایران رقم زد که قابل‌توجه جهانیان قرار گیرد .

شاید لازم است یکبار دیگر مسوولان فرهنگی ، به‌ویژه در مشهد الرضا به این بیاندیشند که در جریان چنین حرکت‌های بزرگ مذهبی تا چه اندازه می‌شود کار فرهنگی کرد ، کاری که تاثیر گذار است و این روزها به‌شدت به آن نیاز داریم .