قتل تاج‌الشعرا به دست یک آمپول‌زن جانی !

به گزارش نخست نیوز ، امروز ۲۵ مهر، هشتاد و سومین سالروز قتل دردناک تاج‌الشعرا، محمد فرخی یزدی به دست یک آمپول‌زن که پزشکی را تجربی آموخت و به جلاد شهربانی شهرت یافت در سال ۱۳۱۸ است.

آغاز و فرجام آمپول‌زن

سال ۱۲۶۶ در یکی از محلات مرکزی شهر تبریز پسری به دنیا آمد که والدین احمدی «احمد» نامش گذاشتند. احمد به مکتبخانه رفت و خواندن و نوشتن آموخت و به دلیل آشنایی با فروش و ساخت گیاهان دارویی در نوجوانی به داروفروشی علاقمند شد.

او دقت زیاد کرد تا با نگاه به دست داروساز، طریقه ساخت انواع داروهای گیاهی برای بیماری‌های مختلف را بیاموزد. احمد به تدریج طریقه تزریق آمپول به بیماران را هم آموخت.

او علاقمندیش به ساخت دارو را سال‌ها بعد که به اتفاق پدر و مادرش به مشهد رفت، اجرایی کرد و موفق شد در جوانی مجوز فروش دارو بگیرد.

احمد جوان مدتی بعد ازدواج کرد و صاحب پنج فرزند شد. احمد سه سال بعد از نشستنِ رضا قُلدر بر صندلی سلطنت، در سال ۱۳۰۷ در ۴۱ سالگی به اتفاق خانواده‌اش به تهران مهاجرت کرد.

تبحر احمد در ساخت دارو و تسلط در زدن آمپول که آن روزگار از کمتر کسی بر می‌آمد به سرعت موجب شاغل شدن او در بیمارستانی به نام «احمدی» که بعدها به بیمارستان سپه تغییر نام داد، شد.

احمد احمدی در این بیمارستان، پرستار شد. او با دقت در چگونگی تشخیص و نحوه تجویز و طبابت پزشکان بیمارستان، متبحر شد و به تدریج به فکر طبابت افتاد. او به عنوان دستیار به اتاق عمل بیمارستان رفت و به صورت تجربی با نحوه استفاده اطباء با تیغ جراحی و سایر تجهیزات پزشکی داخل اتاق عمل و چگونگی قطع خونریزی بعد از عمل آشنا شد.

سه سال پرستاری در بیمارستان احمدی و رفت و آمد امرای ارتش و کارکنان ادارات دستگاهِ حاکمه به بیمارستان در کنار صفات شخصیتی منفی و بلندپروازی‌ها برای رسیدن به پول و قدرت، رفته رفته موجب دیده شدن احمدِ جوان توسط مسوولان وقت شهربانی تهران در سال ۱۳۱۰ شد. این آشنایی چند ماه بعد موجب موافقت مدیر بیمارستان با انتقال احمد به درمانگاه شهربانی شد. خودنمایی احمدی در درمانگاه و محرز شدن قساوت قلبی او موجب انتقال احمد جوان از درمانگاه به بیمارستان شهربانی شد.

حرف‌شنو و مطیع بودن احمد از پزشکان نظامی بیمارستان موجب جلب اعتماد آنان و انتقال او به بهداری زندان قصر، محل نگهداری مخالفان و زندانیان سیاسی و سپردن آنان به دست این پزشک جاه‌طلب و شقی شد.