فوتبال پایه زیر سایه روابط

به گزارش نخست نیوز ،  مهرشاد عنبری

مسیر درست در فوتبال پایه از آموزش اصولی، تربیت انسانی و کشف استعدادهای ناب می‌گذرد ،مسیری که اگر به‌درستی پیموده نشود، هزینه‌های آن در سال‌های بعد، در سطح ملی و بین‌المللی آشکار خواهد شد. متأسفانه در سال‌های اخیر، فوتبال پایه ایران در تمام سطوح به‌تدریج از این مسیر بنیادین فاصله گرفته و جای خود را به سازوکارهایی داده است که بر کسی پوشیده نیست.
این انحراف نه‌تنها موجب حذف و کنار رفتن بسیاری از استعدادهای واقعی شده، بلکه زنگ خطری جدی برای آینده فوتبال کشور به صدا درآورده است. در شرایطی که فوتبال پایه باید محل سرمایه‌گذاری فکری و فنی باشد، به نظر می‌رسد برخی جریان‌های قدرت‌محور و سودجو، همراه با مدیران میانی، بیش از آنکه دغدغه کیفیت و خروجی داشته باشند، تنها به برگزاری و پر کردن تقویم مسابقاتی دل خوش کرده‌اند.
ورود به این بحث، ناگزیر ما را به حاشیه‌ها و اختلاف‌نظرهای موجود در میان مربیان فوتبال پایه کشور می‌کشاند، جایی که گویی این مربیان در نظامی جدا از واقعیت‌های فوتبال ایران فعالیت می‌کنند. توانمندی‌ها و ضعف‌ها یا دیده نمی‌شود، یا اگر هم دیده شود، در سایه تبلیغات، روابط رسانه‌ای و نوعی پروپاگاندای آشکار و پنهان گم می‌شود. نتیجه آن، حضور مربیانی است که بدون شناخت کافی از باشگاه‌ها، تیم‌ها و بازیکنان، تنها در مقاطع خاص و هنگام معرفی رسمی به‌عنوان سرمربی تیم‌های ملی پایه دیده می‌شوند و ارتباط مستمر و میدانی با بدنه فوتبال ندارند.
این در حالی است که در فوتبال پایه کشور، مربیانی حضور دارند که با حداقل دستمزد و امکانات، بیشترین بازده فنی را در طول فصل به ثبت می‌رسانند، مربیانی که در انتخاب بازیکن، منافع شخصی را کنار گذاشته و تنها با هدف تربیت، آموزش و پرورش استعدادها فعالیت می‌کنند. آنان در سخت‌ترین شرایط نیز منافع سازمانی و اصول حرفه‌ای را بر منافع فردی ترجیح داده‌اند و همواره با تکیه بر دانش روز، شرکت در دوره‌های بازآموزی و نگاهی به فوتبال مدرن، در نهایت از نظر فنی و اخلاقی کارنامه‌ای قابل قبول از خود به‌جا گذاشته‌اند.
با این وجود، به‌جای آنکه هیأت‌های فوتبال استان‌ها روی این سرمایه‌های انسانی ارزشمند سرمایه‌گذاری کرده و آنان را به کمیته آموزش و فنی فدراسیون معرفی کنند، اغلب شاهد رها شدن این مربیان و در مقابل، انتخاب افرادی هستیم که نامشان نه بر اساس شایستگی، بلکه گویی از صندوق قرعه برای تیم‌های ملی بیرون می‌آید، افرادی که در سابقه حرفه‌ای خود، کارنامه‌ای درخشان و قابل دفاع ندارند.
به نظر می‌رسد زمان آن فرا رسیده است که فدراسیون فوتبال، با نگاهی واقع‌بینانه و مبتنی بر شایسته‌سالاری، به سراغ بررسی جامع و حتی نظرسنجی از تمامی مربیان فعال در فوتبال پایه کشور برود. جمع‌آوری دیدگاه‌ها، ارزیابی عملکردها و اتکا به کارنامه‌های مستند می‌تواند مسیر انتخاب اصلح ترین و شایسته‌ترین افراد برای هدایت تیم‌های ملی پایه را هموار کند. آینده فوتبال ایران نه در شعار و تقویم، بلکه در تصمیم‌های امروز در فوتبال پایه رقم می‌خورد ،تصمیم‌هایی که اگر درست گرفته نشوند، فردا فرصتی برای جبران باقی نخواهد گذاشت.
۲۵/آذر