عکاسی روایت گری است 

اختصصاصی/به گزارش نخست نیوز ، 

مجید خروشی- 

صاحب امتیاز و مدیر مسوول فصلنامه دیجیتال عکاسی «عکاسباشی» در گفت و گو با خبرنگار ما درباره جایگاه هنر عکاسی در خراسان رضوی گفت: با ظهور عکاسان جوان متخصص مشهد مقدس همچنان روند توسعه یافتگی خود را در هنگامی که جوّ امنیتی شدیدی بر شهر حاکم است، – به ویژه برای دانشجویان رشته عکاسی که نیاز دارند دروسی مانند عکاسی مستند اجتماعی و خیابانی را لمس و تجربه کنند – حفظ کرده و تداوم بخشیده است و به جرات می توان گفت: هنرمندان برجسته عکاسی کشور در خراسان رضوی ظهور پیدا کرده و می کنند.

شرمین نصیری متولد1361 مشهد در این گفت و گو از انتشار ششمین و هفتمین شماره نشریه فصلنامه تخصصی عکاسی «عکاسباشی» با موضوع «عکاسی جنگ» به عنوان صاحب امتیاز و مدیرمسئول، مجید بندارمقدم به عنوان مشاور علمی و هنری و محمدصادق یارحمیدی به عنوان سردبیر، خبر داد و گفت:  در این فصلنامه عکاسی در شاخه های مختلف، از جمله اخبار جهان عکاسی، تاریخچه عکاسی، بررسی مسائل فنی و تکنینکی، بحث پیرامون مسائل زیبایی شناسی و فلسفی و معرفی عکاسان جهان و ایران، نقد و بررسی عکس …. به رشته تحریر در می آید.

وی در باره دسترسی به این فصلنامه گفت: مخاطبان می توانند از طریق پلتفرم طاقچه فصلنامه را تهیه و موضوعاتی از قبیل نمایش یک سری عکس هایی که هنرمندان عکاسان در اختیار می گذارند، نقد عکس و پیوندهای ارتباطی با هنر عکاسی را که از طریق گفت و گو و مصاحبه با هنرمندان پرداخته شده را دنبال کنند.  مدیر گروه عکاسی فرهنگ و هنر در باره ایده راه اندازی نشریه گفت: روزانه علاوه بر این که تدریس در دانشگاه علمی و کاربردی فرهنگ و هنر و سایر مراکز آموزشی زیرمجموعه وزارت علوم را بر عهده دارم در خصوص مشاهده و نقد و بررسی عکس های روز جهان برنامه ریزی کرده‌ام و چون احساس کردم تدریس و انتقال مطالب تئوری برنامه ای روتین و یکنواخت برای من شده درصدد انتقال تجارب و همچنین تبادل اطلاعات هنری و علمی برآمدم. با توجه به این که 70 درصد وقتم صرف ترجمه متون عکاسی، عکس میدانی و جهان عکاسی میشود، برآن شدم که در راستای گردآوری اطلاعات عکاسی هنری و کاربردی و انتقال آن به دیگر دوستان امتیاز فصلنامه عکاسباشی را بگیرم.

وی در ادامه می گوید: در این برهه از زمان که مردم وقت مطالعه و پرداختن به صفحات چاپی را از دست داده اند هنر عکاسی هم به صورت تک‌عکس و هم به صورت مجموعه‌عکس به خصوص در فضای مجازی جلوه و جایگاه بسیار مهمی را ایفا کرده است. بنابر‌این ضروری است در راستای تنویر افکار عمومی از این ابزار روز جهان بهره کافی را برد و تفکر و اندیشه های علمی و تخصصی را به نحو شایسته ای منتقل کرد.

نصیری در ادامه به جایگاه هنر عکاسی با موبایل پرداخت و گفت: هیچ تجهیزات و وسیله ای نمی تواند جایگاه دوربین و عکاس را بگیرد؛ هنر عکاس در واقع نوعی روایت گری و ایده پردازی و نقل یک داستان و همچنین ارائه و خلق یک تصویر ماندگار است که ضروری است هنرمند باشید و قواعدی مانند انتخاب ترکیب بندی، کادربندی و شناخت رنگ یا حتی سیاه و سفید را بدانید. موبایل وسیله نوینی است که در دسترس همگان است و این سهولت و البته افزایش کیفیت دوربینهای تلفن هوشمند سبب شده هزاران گونه فقط تصویر تولید شود که خب این بیشتر شامل ثبت و انتشار خصوصی ترین لحظات زندگی مردم از خویش و اطرافیان و مسائل روزمره‌شان هست، اما هنر عکس گرفتن یک تخصص و حرفه است که باید با نگاهی ویژه به آن پرداخت. وی در ادامه در باره ورود هوش مصنوعی به دنیای عکاسی تاکید کرد: هوش مصنوعی و دنیای عکاسی شمشیر دولبه است به همین منظور بسیاری از پروژه ها و پژوهش های علمی را با دانشجویان در این راستا دنبال کردیم و مثلا داستانهای شاهنامه و جنگجویان و اساطیر تاریخی و حماسی ایران باستان را به کمک هوش مصنوعی مورد پردازش قرار دادیم.

مدیر مسئول فصلنامه دیجیتال «عکاسباشی» در خصوص شناسایی عکس هایی که به کمک هوش مصنوعی تهیه می شود گفت: خوشبختانه سایت هایی برای ممانعت و جلوگیری از عکس ها و فیلم هایی که با سؤنیّت با هوش مصنوعی تهیه شده وجود دارند و قابلیت آن وجود دارد که عکس،فیلم و صدای ساختگی را شناسایی کنند.

نصیری تصریح کرد: هوش مصنوعی همکار و دستیار خوبی برای دنیای عکاسی است؛ به طوری که طبق پرامپت یا دستوری که برای او مینویسیم، عینیت را به ذهنیت تبدیل میکند و از این طریق میتوانیم از آنچه قرنها پیش رخ داده تصویری رئالیستی (واقعگرا)، سینمایی یا گرافیکی و اینیمیشنی به دست آوریم. اما آنچه قابل توجه است صاحب این مکانیزم همچنان هنر، هنرمند و صنعتگر است و برای خلق یک اثر هنری به کمک هوش مصنوعی باید اطلاعات دقیق و ریز عکس و فیلم را به آن سپرد. پس همچنان هوش مصنوعی اسیر انسان باهوش طبیعیِ هنرمند و متخصص است.  وی در پایان خاطر نشان کرد: باوردارم هنر عکاسی به زمان و مکان خاصی تعلق ندارد اگرچه عکاسی خودْ پدیده‌ای مکانمند است.  همانطور که افتخار ایرانیان در عکاسی ایران این است که بعد از 3 سال از اختراع این پدیده، در زمان محمد شاه قاجار وارد ایران شد و مسبب بسط و گسترش آن کسی نیست جز ناصرالدین شاه قاجار. پس با توصیف این قدمت جای آن دارد که به رشد عکاسی کشور عزیزمان ایران ببالیم.