رویای پوشیدن پیراهن تیم ملی را دارم
نخست نیوز – مجید خروشی – وی که ساکن شهر گلبهار است، ورزش کاراته را نه‌تنها به‌عنوان یک‌رشته ورزشی، بلکه به‌عنوان راهی برای رشد شخصی انتخاب کرده است. در ادامه با زهره فیروزی کرمانشاهی نوجوان موفق و پرتلاش، هم‌سخن شده‌ایم.
ابتدا کمی از خودت و سوابقت در ورزش کاراته برای خوانندگان ما بگویید؟ زهره فیروزی کرمانشاهی ۱۴ ساله هستم، دانش‌آموز کلاس هشتم و در آستانه ورود به پایه نهم. حدود ۷ تا ۸ سال کاراته‌کار کردم رشته من کاراته سبک کنترلی شوتوکان (JKC) است و تحت نظر استاد حمیده فهیمی تمرین می‌کنم.
از چه سنی وارد این مسیر شدی و چه چیزی تو را به سمت کاراته کشاند؟
من از دوران ابتدایی، یعنی حدوداً ۸ سالگی، کاراته را شروع کردم. در واقع یکی از دوستانم این رشته و استادحمیده فهیمی را به من معرفی کرد؛ اولش رفتم تا ببینم چطور است، اما خیلی زود عاشق این ورزش شدم و علاقه شدیدی به آن پیدا کردم
تا به امروز چه دستاوردهایی داشته‌ای و در چه سطح از این ورزش قرار داری؟
من در مسابقات استانی و کشوری شرکت کرده‌ام و تا الان ۷ مدال طلا، ۹ مدال نقره و ۲ مدال برنز کسب کرده‌ام. ازنظر رتبه کمربند هم در حال حاضر کمربند قهوه‌ای هستم، اما آزمون دان ۱ (کمربند مشکی) را در آذرماه سال گذشته دادم و قبول شدم؛ هرچند به دلیل شرایط جنگی و مسایل اداری، صدور حکمم کمی به تاخیر افتاده است.
هدف نهایی و برنامه‌های آینده‌ات برای ورزش و زندگی چیست؟
بزرگترین آرزوی من این است که بتوانم پیراهن تیم ملی ایران را بپوشم، در مسابقات المپیک شرکت کنم و برای کشورم مقام بیاورم. همچنین دوست دارم در آینده مربی شوم تا شاگردان زیادی داشته باشم و به آن‌ها آموزش بدهم تا آن‌ها هم پیشرفت کنند.
برای رسیدن به این اهداف بزرگ، چه اقداماتی انجام داده‌ای؟
در کنار تمرینات منظم در باشگاه، سعی می‌کنم روی آمادگی جسمانی‌ام کارکنم؛ مثلا بدنسازی و تمرینات مکمل را دنبال می‌کنم تا از نظر بدنی در سطح مطلوب باشم.
رمز موفقیت خود را در چه می دانی؟
قطعا حمایت‌های خانواده‌ام، راهنمایی‌های استاد عزیزم و البته تلاش‌های شبانه‌روزی خودم، دلیل این موفقیت‌ها بوده است.
آیا ورزش کاراته تاثیری روی شخصیت و زندگی روزمره تو گذاشته است؟
بله، خیلی زیاد. کاراته به من کمک کرد تا بتوانم احساساتم را مدیریت کنم. مثلاً وقتی عصبانی هستم، با استفاده از چیزهایی که در ورزش یاد گرفته‌ام، خودم را کنترل می‌کنم. همچنین روی طرز صحبت کردن و روابط اجتماعی من تاثیر مثبت گذاشته است.
علاوه بر کاراته، به چه رشته‌های ورزشی یا هنری علاقه داری؟
من در مدرسه ۴ سال والیبال و ۲ سال فوتسال کار کرده‌ام و در مسابقات بین مدرسه‌ای شرکت کردم. همچنین علاقه دارم رشته‌هایی مثل پارکور و بوکس را تجربه کنم. در زمینه هنر هم به طراحی، نقاشی روی بوم، سفال و سی‌دی و همچنین صنایع دستی با چوب بستنی علاقه‌مند هستم. و آثاری را هم در این خصوص تهیه کرده ام که تزیین کننده اتاقم می‌باشد و گاهی اوقات به عنوان کادو به دوستانم هدیه داده ام.
در پایان، چه توصیه‌ای برای هم‌کلاسی‌ها و دوستان نوجوانت داری؟
به دوستانم پیشنهاد می‌کنم هر ورزشی را که به آن علاقه دارند، دنبال کنند. سعی کنند در آن رشته پیشرفت کنند و ورزش را جدی بگیرند؛ چون ورزش کردن آینده‌ای روشن و سالمی را برای انسان می‌سازد.
سخن آخر
امیدوارم مدیران تربیت بدنی استان توجه بیشتری به مناطق محروم و همچنین شهرک ها داشته باشند و فرصت‌های یکسانی را برای پیشرفت و همچنین حضور قهرمانان در انتخابی استان و کشور مهیا کنند .معتقدم گلبهار پتانسیل و ظرفیت خیلی خوبی در قهرمان پروری در رشته‌های رزمی ازجمله کاراته بانوان دارد و اگر مسوولان هیات کاراته نیم‌نگاهی به این منطقه داشته باشند به‌طورقطع نخبگان و ورزشکاران و استعدادهای خوبی را می‌توانند جذب کاراته استان کنند.
