آزمون نیمقرن مدیریت دولتی
به گزارش نخست نیوز ، سعید کوشافر _برق نیست ، کم است و سهمیهبندی شده ، مردم باید بهگونهای قطع برق را تحمل کنند ، سرمایهداران و کارخانهداران و کسبه و اصناف جور دیگری . هرکدام هم بهنوعی خسارتهای آن را متحمل میشوند .
در خانهها و یخچال و تلویزیون و وسایل برقی قربانی میشوند ، در کارگاهها و کارخانهها ، هزینههای تعطیلی و دستمزد کارگران پول تامین اجتماعی و مالیات روی دست کارفرمایی میماند که به دلیل قطع برق نتوانسته تولید کافی داشته باشد.
و البته آب که طی روزهای گذشته به آلبوم کمبودهای کشور اضافهشده تا بازهم مردم باصرفه جویی مدیران را یاری دهند تا آنها بتوانند کشورداری کنند .
در این میان خورشید هم انگار بغض روزهای سرد زمستانی را روی سروصورت ایرانزمین خالی میکند تا نمک روی زخم کمبود برق و آب بپاشد و مردم را بیشتر حرص دهد .

در این میان اما برخی اظهارات افراد مسوول و غیر مسوول بدجور روی اعصاب مردم رژه میرود ، از وزیری که برای جبران کمبود آب و برق دست به دامان سازمان تبلیغات میشود تا مردم را هدایت کنند، تا مقامهای مسوول و غیر مسوولی که نباریدن باران و گرمای هوا را نتیجه گناهان مردم و بهویژه بیحجابی میداند .
ناسزاهایی که مردم موقع مطالعه این اخبار میدهند را زیرخاک کنیم ، افراد منطقی هم این پرسش را مطرح میکنند که اگر اینگونه که میگویند باشد ، پس مردم اروپا و شرق آسیا باید بهترین و نجیب ترین مردمان باشند که بارشهای چندمتری تجربه میکنند .
یا مردمان آمریکای جنوبی و کشورهای مانند تایلند حتی در مورد حجاب از مردم ایران و عراق و عربستان بهتر هستند که چند برابر آنها نزولات الهی بر کشورشان میبارد.
اما واقعیت این است که مردم بیتقصیرترین قشر در این مشکلاتند، کشور ما نه کمبود آب دارد نه کمبود برق آنچه اکنون بروز کرده فقط و فقط حاصل مدیریت افرادی است که باید در دولتهای مختلف برای نیازهای مردم برنامهریزی میکردند ، اما بیشتر از مدیریت به منافع و مسایل شخصی یا زودگذر پرداخته و اینگونه کشور را گرفتار کردهاند .
امروز مردم از تمام مدیرانی که طی چهار دهه جمهوری اسلامی در راس امور بودن این پرسش رادارند که چرا باید کشوری با این وسعت ، این همه منابع و ثروتهای خدادادی و این تعداد از جوانان متخصص و تحصیلکرده ، گرفتار مشکلات آب و برق و گاز و امثالهم باشد ؟نهفقط مسوولان اقتصادی ، بلکه مدیرانی که کشور را در مرداب تحریمها و قطع ارتباط باجهان انداختند و باید پاسخ دهند .
مردم ایران ثابت کردهاند که برای کشورشان هرگونه فداکاری لازم باشد انجام میدهند ، اما در مقابل از حکومت هم توقع دارند تمام تلاشهای خود را برای آبادانی کشور و رفاه مردم بخرج دهند نه اینکه دایم کمبودها را گردن گناهان مردم انداخته و تنها راه نجات را صرفه جویی بدانند، انهم درحالیکه مردم ایران درمقایسه با میانگین جهانی خیلی هم پر مصرف نیستند .
اینکه گفته شود بعد از نیمقرن تنها دستاورد حکومت پروراندن قشری از مسوولان مرفه و بیدرد است که مسوولیت کارهای خود را نمیپذیرند، هر روز از جایی فسادشان بیرون میزند و فرزندان وخانواده خود را راهی خارج از کشور کردند تا گرفتار آینده نامعلوم نشودند و در مقابل شاهد فقیر شدن عمده مردمی هستیم که محکم پای کار نظام وکشور ایستادند ،واقعا قابلپذیرش نیست .
دیدگاهتان را بنویسید
برای نوشتن دیدگاه باید وارد بشوید.