ادعای دلسوزی آمریکا و رژیم صهیونیستی ریاکارانه است
به گزارش نخست نیوز،
مهرشاد عنبری
این برنامه که در سالهای اخیر یکی از پرمخاطبترین ویژهبرنامههای صداوسیما به شمار میرود تا پاسی از شب ادامه یافت و با حضور میهمانان متعدد، تلاش داشت نگاهی جامع به رویدادی بیندازد که بهحق میتوان گفت پرطرفدارترین مراسم زنده ورزشی در جهان است. معمولاً رسانههای ملی در کشورهای مختلف میکوشند زبدهترین کارشناسان را به کار گیرند تا با اتکا به دانش گذشته و حال فوتبال، تحلیلی دقیق و قابل اتکا ارائه دهند.
با این حال، به نظر میرسید انتخاب کارشناسان در این برنامه نیازمند دقت نظر بیشتری بود ،چرا که اعتماد و اقناع افکار عمومی، تنها زمانی حاصل میشود که تحلیلها بهدور از خودشیفتگی، طنز بیجا و دخالتهای سیاستزده ارائه گردد.
به قول قدیمیها ،هر سخن جایی و هر نکته مکانی دارد.
برنامه با حضور علی پروین و حسن روشن آغاز شد، اما خروجی این بخش، چیزی بیش از چند خاطرهگویی و پیشبینیهای غیرحرفهای از دور نخست مسابقات نبود و برای بینندگان، ارزش تحلیلی چندانی در بر نداشت.
در ادامه، با دعوت از خداداد عزیزی و سهراب بختیارزاده، مسیر برنامه به سمتوسویی رفت که با انتظار مخاطبان فاصله داشت.
بختیارزاده در حد بضاعت تحلیلی خود، توضیحاتی درباره شرایط تیم ملی ایران در جام جهانی ارائه داد که از نگاه نگارنده فاقد ایراد جدی بود ،هرچند داوری نهایی را باید به متخصصان این حوزه سپرد.
اما بخش بحثبرانگیز برنامه، حضور خداداد عزیزی بود. همانطور که سابقه فعالیت کارشناسی ایشان در برنامههای داخلی و جام ملتها نشان داده، خداداد بار دیگر نتوانست تحلیل فنی قابل استنادی ارائه دهد و با ژست و رفتارهای طنزآمیز خود، عملاً صفر تا صد مراسم رسمی قرعهکشی که با حضور بزرگان فوتبال جهان برگزار شده بود را به سخره گرفت.
البته نمیتوان تنها خداداد را مقصر دانست، چرا که سبک گفتاری و کمبود واژههای فنی و فرهنگی در سخنان ایشان، پیشتر نیز مورد نقد قرار گرفته بود. مشکل اصلی، تصمیم مجریان و تهیهکنندگان برنامه است که باید پاسخ دهند،
چرا در بزرگترین و پرمخاطبترین مراسم سال، بار دیگر به سراغ فردی رفتند که بارها در آزمون کارشناسی ناموفق بوده و حضورش تنها خوراک شبکههای اجتماعی شده است؟
انتخاب چهرهای که بهجای تحلیل، به دنبال خنداندن مخاطب است، شاید برای یک برنامه سرگرمی مناسب باشد، اما برای مراسمی در سطح قرعهکشی جام جهانی، نهتنها کارآمد نیست، بلکه موجب بیاعتباری برنامه نزد افکار عمومی میشود.
۱۵/آذر
دیدگاهتان را بنویسید