به گزارش نخست نیوز،
مهرشاد عنبری
او گفت در دو ماه و نیم گذشته، حتی یک بار هم مدیران ارشد باشگاه نه در تمرینات دیده شدهاند و نه در روز مسابقات، در حالی که فاصله محل کار آنان تا تیم کمتر از پنجاه متر است. عنایتی تأکید کرد او مسئولیت فنی تیم را برعهده دارد و در رسیدگی به درخواستها و مشکلات بازیکنان اختیاری ندارد و با وعده و وعید نیز نمیتوان تیمی را راهی لیگ برتر کرد.
این سخنان در شرایطی مطرح شد که سایپا تا پایان هفته چهاردهم تنها دو امتیاز با جایگاه دوم جدول فاصله دارد ،جایگاهی که میتواند مسیر بازگشت به لیگ برتر را تعیین کند. سایپا زیرمجموعه یکی از بزرگترین مجموعههای صنعتی کشور است و همین موضوع پرسشی اساسی را برای افکار عمومی مطرح میکند، چگونه باشگاهی با چنین ظرفیت و پشتوانهای، تا این اندازه از توجه مدیریتی دور مانده و چه اتفاقی در سطوح کلان افتاده که پیگیری امور باشگاه به حداقل رسیده است؟
روایتهایی در فضای رسانهای دستبهدست شده که مدیرعامل شرکت مادر گفته است ،روزهایی نیست که از باشگاه شکایتی نداشته باشیم. این موضوع البته در حد یک نقلقول غیررسمی ،اگر صحت داشته باشد، نشان میدهد شکاف مدیریتی در باشگاه جدیتر از آن است که در ظاهر دیده میشود. پرسش اینجاست که با وجود این حجم از هزینه، تبلیغات و فعالیت، چه سازوکاری برای انتخاب مدیران، نظارت بر عملکرد آنان و پاسخگویی نسبت به شکایات و مسائل داخلی پیشبینی شده است و چرا نتیجه این فرآیندها برای مخاطبان روشن نیست.
به قول قدیمیها،خانه از پایبست ویران است، خواجه در بند نقش ایوان است.
هنگامی که ساختار مدیریتی دچار اختلال باشد، مربی و بازیکنان نمیتوانند کاری از پیش ببرند. تاریخچه باشگاه سایپا نشان میدهد که این مجموعه در گذشته با مدیریتهای حرفهای و کمحاشیه از زندهیاد مرتضی قنبرپور تا حاج مهدی دادرس، دارا غزنوی، منوچهر صالحی و سیدمهرداد هاشمی با کمترین بحران و بیشترین بازده فعالیت میکرد و صدها بازیکن ارزشمند را به باشگاههای داخلی، تیم ملی و حتی فوتبال اروپا و آسیا تحویل داد.
تفاوت امروز سایپا با سالهای پربار گذشته بیش از آنکه در زمین فوتبال مشخص شود، در اتاقهای مدیریتی رقم میخورد. زمانی که انتخابها بر پایه تجربه، تخصص، خلاقیت و شایستهسالاری نباشد و رابطه جای صلاحیت را بگیرد، باشگاه در مدار بستهای قرار میگیرد و همانند پرگاری که دور خود میچرخد، بیآنکه به مقصد برسد، فقط زمان را از دست میدهد.
با این حال هنوز فرصت از دست نرفته است. لیگ یک ادامه دارد و سایپا شانس واقعی برای بازگشت به لیگ برتر دارد، اما تحقق این هدف تنها در صورتی امکانپذیر است که در فرصت باقیمانده، نگاه مدیریتی اصلاح شود و افرادی با سلامت کاری، پاکدستی، تخصص و قدرت تصمیمسازی سکان هدایت باشگاه را در دست بگیرند. تنها در چنین شرایطی است که میتوان به احیای دوباره سایپا، بازگشت به روزهای شکوفایی و شکلگیری ساختاری حرفهای امید داشت؛ ساختاری که نام این باشگاه را بار دیگر در مسیر استعدادیابی، پرورش بازیکن و درآمدزایی قرار دهد.
ادعای دلسوزی آمریکا و رژیم صهیونیستی ریاکارانه است






دیدگاهتان را بنویسید