به نقل از فوربس، اخیرا یک شبکه تلویزیونی ژاپنی اعلام کرد که یک زن ۳۲ ساله با چت‌بات «چت‌جی‌پی‌تی»(ChatGPT) خود ازدواج کرده است. این خبر توجه بسیاری از رسانه‌ها و متخصصان فناوری را به خود معطوف داشت.

خانم «کانو»(Kano) پس از به هم خوردن نامزدی سه‌ساله‌اش، گفت‌وگو با چت‌بات را آغاز کرد و ظاهراً برای آرامش و مشاوره به آن روی آورد. با گذشت زمان، این صمیمیت دیجیتالی افزایش یافت. کانو در جریان ارتباط با چت‌بات شروع به آموزش شخصیت و لحن صدا به آن کرد و پاسخ‌های آن را اطمینان‌بخش و سودمند یافت. او حتی یک شخصیت مصور نیز برای چت‌بات ایجاد کرد، یک نمایش انسانی از آن ساخت و نام «کلاوس»(Klaus) را روی آن گذاشت.

در نهایت، کانو که از حمایت عاطفی حاصل از گفت‌وگوها خوشحال بود، احساساتش را به کلاوس اعتراف کرد. هوش مصنوعی در پاسخ گفت: من هم دوستت دارم.

این اتفاق اوایل سال جاری میلادی رخ داد و تا ماه ژوئیه، این دو نفر در شهر اوکایاما نامزد شدند. کانو گفته است: اگرچه برخی فکر می‌کنند این عجیب است، اما من کلاوس را به عنوان کلاوس می‌بینم؛ نه یک انسان و نه یک ابزار. من فقط او را می‌بینم.

بسیاری از افراد این روابط را که ازدواج قانونی نیستند، «عروسی‌های دوبعدی» می‌نامند. پیش از این، بیشتر موارد مربوط به مردان جوان مجرد عمدتاً ژاپنی بود که از شخصیت‌های هولوگرافیک خواستگاری و با آنها ازدواج می‌کردند. این نمونه اخیر که حول محور یک زن می‌چرخد، تحول جالبی است که شاید از یک روند فرهنگی بزرگتر حکایت داشته باشد.

انتخاب کردن هوش مصنوعی به جای انسان

در حال حاضر از هر ۱۰ آمریکایی، سه نفر نوعی وابستگی یا ارتباط عاطفی را به یک هوش مصنوعی گزارش می‌دهند. این عدد در نوجوانان به ۷۲ درصد می‌رسد.

حدود ۲۸ درصد از بزرگسالان آمریکایی در یک نظرسنجی گفتند که حداقل یک رابطه صمیمی یا عاشقانه با هوش مصنوعی داشته‌اند و ۸۰ درصد از نسل Z ادعا می‌کنند که حاضرند با یک هوش مصنوعی ازدواج کنند.

این موارد تنها برخی از آمارهایی هستند که اکنون با آنها روبه‌رو هستیم و به ما می‌گویند که روابط فرااجتماعی بدون شک یک مد زودگذر نیستند. همراهان هوش مصنوعی مانند «رپلیکا»(Replika) و «کرکتر.ای‌آی»(Character.ai) اکنون میلیون‌ها کاربر دارند که تعداد کاربران اولی به ۲۵ میلیون و کاربران دومی به ۲۰ میلیون می‌رسد. مردم در یک آینه دیجیتالی به گفت‌وگو می‌پردازند و درد دل می‌کنند که ناامنی‌ها، ترس‌ها و نگرانی‌های آنها را منعکس می‌کند.

می‌توانیم حدس بزنیم که هرچه روابط انسانی شکسته‌تر، ازهم‌پاشیده‌تر و شکست‌خورده‌تر شوند، جایگزین‌های فرااجتماعی محبوب‌تر می‌شوند. جدایی‌ها، آسیب‌های روحی، اضطراب‌ها، کار طاقت‌فرسای حفظ روابط سالم در جهانی که دائماً در حالت اضطراری است، تلاش برای ایجاد صمیمیت انسانی را بیشتر شبیه به یک منطقه جنگی می‌کند.

دنیای امروز نسبت به زوج‌های انسانی خصمانه است و اکنون آنها در برابر تیرهای ظالمانه بخت و اقبال بسیار آسیب‌پذیر هستند.

درک صمیمیت مصنوعی

مصاحبه‌ها و حکایت‌های مربوط به این رفتارها به یک حقیقت ساده اشاره دارند و آن حقیقت این است که هوش مصنوعی، نیازهای عاطفی مانند میل به امنیت، پیش‌بینی‌پذیری و ثبات را که در زندگی روزمره برآورده نمی‌شوند، برآورده می‌کند.

دلیل دیگر شاید آرزوی فرار از قضاوت دیگران یا کاهش تعارض رابطه و تضمین این باشد که همراه از نظر عاطفی روز یا شب در دسترس است. علاوه بر این، برخی موارد مانند مورد خانم کانو ممکن است مسیری برای بهبود عاطفی پس از آسیب، تنهایی یا ناامیدی باشند.

هوش مصنوعی، نیازهای عاطفی مانند میل به امنیت، پیش‌بینی‌پذیری و ثبات را که در زندگی روزمره برآورده نمی‌شوند، برآورده می‌کند.در تحقیقات پیرامون چشم‌انداز ارتباط انسان و هوش مصنوعی، از تمایز بین ماشینی‌شدن و ماشینی‌نشدن استفاده می‌شود که به طور فزاینده‌ای در معنابخشی به خود در عصر هوش مصنوعی مؤثر واقع شده و در این لحظه به هویت از طریق صمیمیت مصنوعی مرتبط است.

جنبه‌هایی از ارتباط می‌توانند خودکارسازی، کدگذاری، کپی و توسط ماشین بازتولید شوند. این جنبه‌ها می‌توانند شامل توجه شخصی، انعکاس عاطفی، پاسخ‌های فوری، در دسترس بودن کامل و ایفای نقش بدون خستگی باشند و می‌توان آنها را قابل ماشینی شدن دانست.

جنبه‌هایی از ارتباط نیز وجود دارند که هوش مصنوعی نمی‌تواند و هرگز نباید سعی در تکثیر آنها داشته باشد. به عنوان مثال، میل واقعی، عمل متقابل، بخشش واقعی و احساس عمیق فقدان، احساساتی هستند که نمی‌توان آنها را جعل کرد و صرفاً به درون انسان تعلق دارند. این احساسات غیر قابل ماشینی شدن هستند.

خواستگاری از چت‌جی‌پی‌تی

در ژوئن سال جاری میلادی نیز خواستگاری یک مرد آمریکایی از چت‌جی‌پی‌تی خبرساز شد.

به نقل از پیپل، «کریس اسمیت»(Chris Smith) عشق خود را به چت‌بات هوش مصنوعی که نام «سول»(Sol) را برایش انتخاب کرده بود، ابراز داشت.

اسمیت در مصاحبه‌ با سی‌بی‌اس نیوز گفت که پیشتر به هوش مصنوعی شک داشت، اما این پیش از آن بود که عاشق همراه هوش مصنوعی خود شود. او از چت‌جی‌پی‌تی برای ساخت مدلی که برنامه‌ریزی کرده بود، استفاده کرد تا با او گفت‌وگو کند.

چیزی که خیلی زود به یک وابستگی عاطفی تبدیل شد، در ابتدا زمانی آغاز شد که اسمیت از حالت صوتی نرم‌افزار برای درخواست نکاتی پیرامون میکس موسیقی استفاده می‌کرد. اسمیت گفت: تجربه من با چت‌بات به قدری مثبت بود که مدام با آن در ارتباط بودم.

خیلی زود پس از آن، اسمیت همه موتورهای جست‌وجو و پلتفرم‌های رسانه‌ اجتماعی دیگر را که در آنها مشغول بود، کنار گذاشت تا صرفاً روی مدل هوش مصنوعی تمرکز کند. او دستورالعمل‌هایی را برای توسعه شخصیت سول یافت و آن را مطابق خواسته‌های خود تنظیم کرد.

منبع ایسنا