به گزارش نخست نیوز، دکتر علی خسروشاهی
باطن قضیه این نیست؛ این مساله حلنشدنی است. او می خواهد که ایران گوشبهفرمان آمریکا باشد.»
در ارتباط با بیانات رهبری در نفی مذاکره مستقیم با آمریکا، به چند نکته اشاره می شود:.
علت اصلی پرهیز از مذاکره مستقیم و ورود ایران به مذاکرات غیر مستقیم با آمریکا، عدم اعتماد به این کشور با توجه به تجربیات گذشته بود. در واقع مقدمه مذاکره با دشمن، رسیدن به یک توافق مشترک و قابل قبول برای طرفین مذاکرهکننده و پایبندی طرفین به اجرای این تعهدات است.
طرفهای مذاکره باید حداقل در حین مذاکره از اعمال فشار و ارعاب و منازعه نظامی با طرف دیگر اجتناب کرده و سعی کنند فضایی مثبت و امیدبخش برای تداوم مذاکره و دستیابی به توافق ایجاد کنند.
ایران در پاسخ به دعوت برای مذاکره از سوی آمریکا که در نامه ترامپ مطرح شد، با مذاکرات غیر مستقیم موافقت کرد. این تصمیم نشان داد که ایران برای بهرهگیری از دیپلماسی جهت تامین منافع مشروع ملت ایران، مخالفت با جنگ و تنش و خاتمهدادن به تحریمهای ظالمانه مصمم است.
اما در طرف مقابل شاهد مواضع متناقض، وضع تحریمهای جدید علیه اشخاص حقیقی و حقوقی در ایران و نهایتا ترغیب رژیم صهیونیستی برای حمله به ایران در آستانه دور ششم مذاکرات بودیم.
آمریکا به اعمال فشار و ارعاب و تحریم و جنگ علیه ایران هم اکتفا نکرد و در تاریخ ۲۴ خرداد، یک روز بعد از تهاجم اسرائیل به ایران یعنی روزی که قرار بود دورششم مذاکره آغاز شود، حدود پنجاه نفر از عوامل آمریکا از جمله سلطنتطلبان ورشکسته و منزوی با حمایت صهیونیستها در یک دورهمی در مونیخ در مورد چگونگی تغییر نظام در ایران صحبت کرده و حتی مهره مزدور و حقوق بگیر غرب و صهیونیسم یعنی رضا پهلوی را برای پادشاهی آینده در ایران نامزد کردند.
انجام مذاکرات غیرمستقیم برای فهمیدن مطالبات و مقاصد طرف مقابل، یک اقدام منطقی و هوشمندانه بود و اگر انجام نمیشد و رژیم صهیونیستی و آمریکا به ایران حمله میکردند، امروز طلبکار بوده و اینگونه القا میکردند که اگر ایران مذاکره را میپذیرفت، ما وارد جنگ نمیشدیم.
اینک سوال مهم اینجاست، در حالی که آمریکا در آزمون مذاکرات غیرمستقیم مردود شده، چگونه میتوان از مذاکره مستقیم سخن گفت؟ کسانی که با صدور بیانیه و اعلام مواضع، مسوولین نظام را به مذاکره مستقیم دعوت میکنند آیا نباید از رویکردهای ضد ایرانی آمریکا و رژیم صهیونیستی تجربه اندوخته و به تامین منافع ملی بیاندیشند؟
هفته نامه نخست ورزشی شماره 484






دیدگاهتان را بنویسید