ژیمناستیک ورزشی زیبا ، منعطف و مظلوم است

به گزارش نخست نیوز – مجید خروشی- 
از چه سالی و چطور ژیمناستیک را شروع کردید؟
از حدود پنج، شش سالگی شروع کردم. چون منزل ما نزدیک سالن «طاهر» بود، از همان کودکی به سالن رفت وآمد داشتم. وقتی سنم بیشتر شد، زیر نظر مرحوم استاد یزدزاد تمرین کردم؛ ایشان همه حرکات پایه ژیمناستیک را به من یاد داد.
اولین مقام مهمتان چه بود؟
در سال ۱۳۴۸ در مسابقات قهرمانی آموزشگاههای کشور که در کرمان برگزار شد، مقام دوم را آوردم. راستش آن زمان یک حرکت خوب زده بودم و حقم اولی بود، اما چون داورها تهرانی بودند و یک ورزشکار تهران هم بود، اولی را به او دادند. مرحوم آقای یزدان خیلی ناراحت شد و با سر داور درگیر شد، ولی به جایی نرسید و من دوم شدم. یک عکس هم دارم با مرحوم آقای یزدان که روی چوب موازنه ایستادیم و عکس گرفتیم.
چند سال در ژیمناستیک فعالیت کردید؟
حدود ۳۴، ۳۵ سالگی در سالن بودم و کار میکردم. و بعد دیگر کنار گذاشتم، چون ژیمناستیک تنها ورزشی است که با بالا رفتن سن دیگر نمیشود انجام داد.
در کنار ورزش، تحصیلاتتان چه بود؟
من مهندس ساختمان هستم. دانشگاه مهندسی تهران درس خواندم و بعد از ازدواج به مشهد منتقل شدم و از دانشکده مهندسی مشهد مدرک مهندسی راه و ساختمان گرفتم. همزمان با تحصیل، به دلیل کسب عناوین قهرمانی به عنوان دبیر ورزش در سازمان آموزش و پرورش مشغول به کار شدم و در دبیرستانها (اول راهنمایی و بعد دبیرستان شاهرضا) معلم ورزش بودم. با ارگانهایی مثل بسیج و سپاه هم همکاری داشتم و کارهای فنی ساختمانی برایشان انجام میدادم.
الان هم ورزش میکنید؟
بله، با اینکه ۸۶ سالم است، هر روز حدود یک ساعت ورزش میکنم. در پارک گروه ورزشی داریم و همیشه با ورزش در ارتباطم.
وضعیت فعلی ژیمناستیک خراسان رضوی را چطور میبینید؟
ژیمناستیک یک رشته کاملاً فنی است. یک ژیمناست چون بدنش واقعاً آماده است، در هر رشتهای برود موفق میشود؛ در حالی که مثلاً یک کشتی گیر یا بوکسور نمیتواند ژیمناست شود. قبلاً با حضور آقای دکتر ذوقی و حالا هم با آقای ملائکه امیدواریم ژیمناستیک خراسان پیشرفتهای خوبی بکند.
توصیه تان به جوانانی که ژیمناستیک را شروع میکنند چیست؟
جوانها باید کاملاً تحت نظر مربیشان باشند، چون مربی میداند که یک جوان با چه شوقی آمده و باید حرکات را دقیقاً همانطور که مربی میگوید انجام دهد؛ وگرنه آسیب میبیند. ژیمناستیک ورزش پایه است؛ کسی پیشرفت میکند که از شش، هفت سالگی وارد سالن شود. اگر کسی در ۱۸، ۱۹ یا ۲۰ سالگی بخواهد شروع کند، جز آسیب دیدن کار دیگری ندارد.
در گذشته قهرمانان خوبی داشتید؟
بله، قهرمانهای خوبی داشتیم که متأسفانه اغلب فوت کرده اند؛ مثل مهندس عبدالحسین پور که مرحوم شده است
ژیمناستیک بانوان در گذشته چطور بود؟
در گذشته بانوان هم پیشرفت خوبی داشتند و مقام آورده بودند؛ مثلاً خانم ناهید توکلی مقام داشت و الان هم در تهران سالم مشغول کار است. اما قبل از انقلاب از مشهد کسی را برای مسابقات برونمرزی نداشتیم؛ فقط مرحوم آقای یزدان بود که در سال ۱۳۳۲ در مسابقات خارجی شرکت کرد.
سخن پایانی؟
سلامتی همه را از خدا میخواهم. آدمهای دلسوزی مثل حاج آقا ملائکه و حاج آقا ذوقی واقعاً برای این ورزش دلسوزند. خیلیها هنوز اسم ژیمناستیک را اشتباه تلفظ میکنند و آن را یک ورزش کنار میدانند، در حالی که این ورزش مادر ورزشهاست. حتی کتابی خواندم که در زمان قاجار، ژیمناستیک در دبستانها اجباری شده بود؛ چون آن پادشاه زیاد به انگلستان میرفت و چیزهای زیادی از آنجا به ایران آورد.