به گزارش نخست نیوز ،
ابراهیم ناظمی:
قانون تغییر ساعت رسمی کشور پیش از سال ۱۴۰۲ وجود داشت که به‌موجب آن ساعت در اول فروردین هرسال به جلو کشیده می‌شد و آخر شهریور به عقب برمی‌گشت.
این قانون درسال ۱۳۷۰و در زمان دولت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی رحمت‌الله تصویب‌شده بود و در سال ۱۳۸۶ توسط مجلس ایران تبدیل به قانون گردید، که دست‌مایه تغییرات نشود،
با لغو قانون تغییر ساعت کشور در دولت رییسی، که دولت خدمت خوانده می‌شود (سال ۱۴۰۲)، دولت پزشکیان تلاش زیادی کرد تا بتواند ساعت رسمی کشور را به روال قانونی سابق برگرداند اما مجلس با این کار مخالفت کرد و باعث شد دولت پزشکیان به‌ناچار ساعات کاری ادارات و مدارس را به جلو بکشد، بااین‌حال ۹۵ درصد صنوف در شهرها تا ساعت ۹ و ۱۰ صبح اقدام به بازگشایی مغازه‌های خود نمی‌کنند و می‌گویند مشتری نداریم حال این رسم چگونه باید در جامعه تغییر کند تا شهروندان و مردم بتوانند از بهترین ساعات روشنایی روز بهره بگیرند و کارهای خود را به انجام برسانند؟
دولت پزشکیان متوجه زیان عدم‌تغییر ساعت شد و می‌داند که این طرح به ضرر مصرف انرژی برق و موجب افزایش آن در جامعه به‌ویژه در فصل گرماست اما مجلسی‌ها به بحث‌های کارشناسی اعتنایی نکرده‌اند!!
نخعی رییس کمیسیون انرژی اتاق بازرگانی گفته اگر اجازه می‌دادند ساعات اداری یک ساعت جلو کشیده شود ناترازی اتفاق نمی‌افتاد اگر لایحه دوفوریتی جلو کشیدن ساعت به یک لایحه عادی تبدیل نمی‌شد می‌توانستیم حدود ۷ درصد از برق کشور را مدیریت کنیم.
طرح جلو کشیدن ساعت به جلو در۶ ماهه اول سال به خاطر کمبود برق در کشور و اینکه از ساعات کاری روزانه استفاده بهتری بشود سال‌ها کارشناسی شده بود و اتفاقاً در آن سال‌ها به‌مانند این روزها نیز بی‌برقی و یا کمبود برق هم نبود و جامعه هم پس‌ازاین طرح فعالیت و کارهای اقتصادی‌اش را تنظیم کرده بود اما به‌واقع باید باور کرد و باید به چشم‌باز به این حقیقت نگریست که عده‌ای در کشور به‌عمد، مشکلات جامعه و اقتصاد کشور را صدچندان می‌نمایند و به انحای گوناگون و با طرح‌ها و برنامه‌ها در پوشش خدمت، به جامعه و زیرساخت‌های کشور و تنظیمات صحیح امور اجرایی و خدماتی ضربه می‌زنند و یکی پس از دیگری در برهم زدن معادلات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و حتی فرهنگی ید طولایی دارند، به‌طوری‌که اکنون جامعه با شعارهای فریبنده ،چنان دچارازهم گسیختگی شده که هیچ بنی بشری قادر به اصلاح برخی امور نیست و مسیر تخریب و زیان‌رسانی به ایران و ایرانی همچنان تداوم دارد و آقایان مجلسی‌ها و دولتی‌ها سرشان به چیزهای دیگر گرم است، و امور کارشناسی و مصلحت جامعه را بر مبنای تخریب قرارداده اند وطرح ها و برنامه‌های موثر و سازنده را در مسیر مجلس، دولت، مجمع تشخیص مصلحت و شورای نگهبان، زمان‌بر کرده و از حیز انتفاع خارج می‌کنند و موجب زیان‌های گسترده به جامعه و ایران می‌شوند!!