به گزارش نخست نیوز، غلامرضا بنی اسدی– این باور هم از ذهن و زبان فراتر باید در رفتارش ظهوری نمایان داشته باشد.
این انتظار، عینِ ایمان است. همان‌که در روایت چنین تبیین شده است:” الایمان عقد بالقلب و نطق باللّسان و عمل بالارکان” ایمان شکل یافته در قلب است که به زبان باید بیان و توسط ارکان وجودی به عمل درآید. این حدیث نبوی است که در کلام علوی و رضوی، تکراری به مضمون یافته است.
تا این سگانه محقق نشود به یگانگی ایمان به خدای یگانه نخواهیم رسید. نسبت ما در مکتب انتظار هم همین است.
باید به باوری عمیق در نهاد جانمان بنشیند.
آن را برآشوبد تا زبان به شهادت ظهور گویا گردد و همه زندگانی ما در سه‌گانه پندار و گفتار و رفتار، در مهندسی ظهور ترتیب یابد. کسانی که به این شان برسند، در شوکتِ منتظِر قرار خواهند گرفت.
حضرت موعودِ مُنتَظَر(عج) مردمانی چنین می‌خواهد. کسانی که بر انجام نیکی‌ها غیور و بر دفع شر توانا باشند.
مصالحِ واقعی ساختِ دولتِ ظهور همین‌ها هستند.
قرار نیست از آسمان کسی بیاید و” زمین را از عدل و داد پر کند چنان‌که از جور و ظلم، لبریز شده باشد.”
این ماموریت خود زمینی‌هاست که با هدایتِ آسمانی حجت خدا، مهبطِ حضرت آدم را از شرور شیطانی در گونه‌های مختلفِ آن بستانند و به صلاح بیارایند تا بسان میراثِ ماندگار به اهلش برسد. همان‌که در آیه شریفه 5 سوره مبارکه قصص می‌فرماید:” وَنُرِیدُ أَن نَّمُنَّ عَلَى ٱلَّذِینَ ٱسۡتُضۡعِفُواْ فِی ٱلۡأَرۡضِ وَنَجۡعَلَهُمۡ أَئِمَّهࣰ وَنَجۡعَلَهُمُ ٱلۡوَٰرِثِینَ؛ و مى‌خواهیم بر آنان که در زمین به استضعاف کشیده شده‌اند،منّت نهیم و آنان را پیشوا سازیم و آنان را وارث[زمین]گردانیم.”
این میراث خواهی را باید پی بگیریم و با توانمندسازی خود در تراز دولت ظهور ذیل هدایت‌ها و حمایت‌های حجت عادل خدا بدان برسیم. راه این است. برای احقاق حق جز اصلاح خویش و سپس جهان، هیچ راه دیگری وجود ندارد.