سلام‌علیکم بما صبرتم

به گزارش نخست نیوز، دکتر مهدی یاراحمدی خراسانی _پس چه نیکوست سراى آخرت.» این جمله‌ی شگفت‌انگیز، امیدآفرین و البته بسیار زیبا و تحسین‌برانگیز، بخشی از آیه‌ی 24 سوره‌ی مبارکه‌ی نور است که در آن خداوند متعال به آدمیان چنین بشارت می‌دهد آنجا که می‌فرماید: «سَلامٌ عَلَیْکُمْ بِما صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ» در تفسیر نور در ارتباط با این موضوع پرمعنا و شیرین چنین آمده است: «سلام، یکى از نام‌هاى خداوند، تهنیت خداوند بر پیامبران، تبریک الهى بر بهشتیان، زمزمه فرشتگان، کلام بین‌المللى تمام مسلمانان، شعار بهشتیان در این جهان و آن جهان، ذکر خالق و مخلوق، نداى وقت ورود و خروج، آغاز هر کلام در نامه و بیان است که هم بر مرده و زنده و هم بر بزرگ و کوچک گفته مى‌شود و پاسخ آن درهرحال واجب است. پیامِ سلام، احترام، تبریک، دعا، امان و تهنیت از سوى خداوند است. «سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِیمٍ» وقتى ما در پایان هر نماز مى‌گوییم: «السلام علینا و على عباد الله الصالحین»، با این سلام تمام مرزهاى نژادى و امتیازات پوچ سنّ، جنسیّت، مال، مقام، زبان و زمان را در طول تاریخ در هم مى‌شکنیم و با همه بندگان صالح خدا ارتباط برقرار مى‌کنیم و بر آن‌ها درود مى‌فرستیم. در روایات آمده: گروهى از مردم قبل از رسیدگى به‌حساب، به بهشت مى‌روند، وقتى فرشتگان علت را سؤال مى‌کنند، جواب مى‌شنوند که ما در دنیا بر اطاعت خداوند و بر مشکلات و مصایب صبر مى‌کردیم و اهل شکیبایى بودیم. فرشتگان با شنیدن جواب، از آنان با سَلامٌ عَلَیْکُمْ‌ … استقبال مى‌کنند.» صبر از مراتب انسانیت است و بدون آن‌کسی نمی‌تواند پله‌های تکامل را طی کند. صبر کلمه‌ای نورانی و از نعمات خداوند است. برای هیچ‌کس مشکلات و نزول بلا رفع نمی‌شود و لذا نمی‌توان دعا کرد که بلا نازل نشود، بلکه می‌توان از خدا خواست که به ما توفیق صبر بدهد، و الا بلا و امتحان حتمی است. در زندگی شخصی و در کار نیز صبر ضرورتی غیرقابل‌انکار است. صبر زیرمجموعه حلم است. حلم یعنی صبری که از عقل برخاسته باشد. برخی از ما صبر می‌کنیم، چون ضعیف هستیم، اما حلم، صبری است که عقل به انسان دستور داده است. انسان حلیم اصل و نسب دارد و کسی که صبر ندارد خودش را بی ابهت می‌کند و جامعه به او اهمیت نمی‌دهد، چون تا کسی به او حرفی مـﻰزند از کوره در می‌رود، درنتیجه کسی به او نزدیک نمی‌شود چون او را احمق می‌پندارند. حضرت علی (ع) در کلامی می‌فرمایند: «صبر برای عبادات، مانند سر برای بدن است. آیا دیده‌اید انسانی بـﻰسر را که زنده باشد، راه برود و حرف بزند؟ همان‌قدر که سلام کردن یک انسان بـﻰسر مسخره است، اگر انسانی که صبر ندارد هم بگوید من دیندارم، مسخره می‌نماید.» صبر در تمام امور زندگی برای همه مهم و مفید است و تاکید قران و بزرگان در اهمیت آن برای همه مشخص است. بعضی‌ها به تقسیم‌بندی صبر در زندگی پرداخته و صبر را در مصیبت، در معصیت و در عبادت دیده‌اند. و بعضی‌ها به تاثیرات عملی صبر پرداخته‌اند وعده‌ای دیگر در روان‌شناسی به آن توجه کرده‌اند. زندگی دنیایی آن‌چنان در مشکلات، دردها و سختی‌ها پیچیده شده است که گاهی حتی نفس کشیدن ساده برای انسان سخت می‌شود. اما این‌همه‌ی ماجرا نیست. در بسیاری از موارد این چالش‌ها برای آدمی به وجود می‌آید تا خود را محک بزند، ارزیابی کند و در بوته‌ی امتحان و مشکلات رشد و توسعه یابد. همانا کسانی که اهل توجه و تدبیر هستند در هر حالی شاکر خداوند خواهند بود به‌گونه‌ای که در هنگام بهره‌مندی از فرازها و نعمت‌ها درک بالایی از دریای «رحمت» الهی دارند و در فرودها و سختی‌های زندگی به «حکمت» پروردگار باور دارند. اگر انسان به صبوری و شکیبایی عادت کند آرام‌آرام بسیار قدرتمند می‌شود و در مسیر پیشرفت و قله‌های پیروزی قرار خواهد گرفت و بدین‌صورت می‌تواند دنیا و آخرت خویش را آباد سازد. صبر در زندگی فردی باعث ایجاد روحیه شکست‌ناپذیری، افزایش قدرت درونی، شناسایی نیروها و استعدادهای خویشتن، توجه و اتکا بیشتر به خدا می‌شود. همچنین صبر در زندگی خانوادگی آثاری همچون؛ استحکام پایه‌های زندگی، بالا رفتن اعتمادبه‌نفس اعضای خانواده، ایجاد فضای سالم و بانشاط در محیط خانواده را به همراه دارد.