به گزارش نخست نیوز ،
«با آن لباس‌های سفید، احساس کبوتر سفیدی را داشتم که می‌تواند پرواز کند. از بالای پشت‌بام می‌دیدم مردم با چه شور و شوقی، دست خدا را می‌فشارند و حرکت می‌کنند. آن شب، شبی بود که می‌شد با خدا دست داد. خدا خیل عظیمی از بندگانش را راه انداخته بود و آن‌ها رفته بودند.
پر کشیدم و در میان رود ملایم جمعیت، توانستم دست مهربان خدا را لمس کنم و هنگامی که مقابل خانه‌اش رسیدم، نیت کردم و آغاز عملیات را با پوشیدن لباس احرام آغاز کردم. باز هم عهد سنگین و امتحان بزرگ آغاز شد.لبیک، اللهم لبیک!»این جملات، بخشی از کتاب «جای پای ابراهیم» با قلم محمد ناصری است.
نویسنده و شاعر که باشید، به هر سفری که بروید، به جای این که موبایلتان را در دست بگیرید و عکس بیاندازید تا یادگاری بماند، با کلمات آن خاطره را ثبت می‌کنید. ناصری نیز جزو همین دسته است. «جای پای ابراهیم» مجموعه‌ای از یادداشت‌های سفر او به مکه و مدینه است که فراتر از یک سفرنامه صرف عمل می‌کند. ناصری خود بر این نکته تأکید دارد و معتقد است این کتاب علاوه بر ثبت تجربیات سفر، به آموزش مناسک حج نیز می‌پردازد.
انتخاب نام «جای پای ابراهیم» نشان‌دهنده اهمیت مقام ابراهیم در حج و نقش برجسته آن در ذهنیت زائران است؛ جایگاهی که نگاه و اندیشه هر حاجی را به خود مشغول می‌سازد.
منبع فارس