غدیر؛ رویایی که سال به سال، در دل‌هایمان قد می‌کشد

نخست نیوز – هر سال که روزهای ذی‌الحجه آرام‌آرام به غدیر نزدیک می‌گردد، انگار چیزی در دل مردم تغییر می‌کند؛ حال و هوای کوچه‌ها، لبخندها، نگاه‌ها و حتی دعاها رنگ دیگری می‌گیرد. عید غدیر برای خیلی‌ها فقط یک مناسبت تقویمی نیست؛ یک حس آشناست، خاطره‌ای جمعی و شوقی قدیمی که هر بار از نو در جان‌ها جوانه می‌زند. مردم بی‌آنکه همیشه به زبان بیاورند برای غدیر دلتنگ می‌شوند. دلتنگ چراغانی‌ها، صلوات‌های بلند، شادی خانواده‌ها و آن حس شیرینی که در روزهای نزدیک به این عید بزرگ، در کوچه و بازار می‌پیچد.
غدیر، یادآور مهربانی و امید است. روزی که حقیقت در روشن‌ترین شکل خود بر زبان پیامبر(ص) جاری شد و نام علی(ع) با مهر و ولایت گره خورد. شاید به همین دلیل است که بسیاری از دل‌ها با نزدیک شدن این روز بی‌اختیار نرم‌تر می‌شوند. آدم‌ها بیشتر به یاد هم می‌افتند، بیشتر سلام می‌کنند، بیشتر می‌بخشند و بیشتر به هم مهر می‌ورزند. انگار غدیر فقط یک عید نیست. دعوتی است به شادی پاک، به دوستی، به برکت و به بازگشت به صفا.
در روزگار شلوغ و پرهیاهوی امروز مردم بیش از هر زمان دیگری به چنین لحظه‌هایی نیاز دارند. به روزی که بتوانند از دل خستگی‌ها بیرون بیایند و با نام غدیر دوباره نفس بکشند. برای همین است که خیلی‌ها از روزها قبل منتظر صدای مولودی‌ها، پرچم‌های سبز، اطعام‌ها و لبخندهای صمیمی هستند که فقط در غدیر چنین پررنگ می‌شود. این انتظار، انتظار یک جشن ساده نیست. انتظار روشن شدن جان‌هاست. غدیر در دل مردم زنده است چون بشر هنوز به عشق به ولایت و به امید نیاز دارد. چه زیباست که این عید می‌آید تا به یادمان بیاورد هنوز هم می‌شود دل‌ها را به هم نزدیک کرد شاد بود و با نام علی(ع) به آرامشی عمیق رسید.
نزدیک شدن غدیر، برای بسیاری از ما شبیه نزدیک شدن به خاطره‌ای دوست‌داشتنی است. خاطره‌ای که هر بار تکرار می‌شود اما هیچ‌وقت کهنه نمی‌شود. در حقیقت غدیر رویایی است که سال به سال در دل‌هایمان قد می‌کشد و هر بار که به آن نزدیک می‌شویم دوباره به یاد می‌آوریم که بعضی روزها فقط در تقویم نمی‌مانند. بلکه در جان آدم‌ها خانه می‌کنند.

علی عدالتیان