مشهدی‌ها اینگونه عاشقی می کنند
صحنه آسمانی در خیابانهای مشهد
🖌امیر روحپرور؛ روزنامه نگار

…کلافه‌ای، خسته‌ای، هوای سرد پاییزی بی‌طاقتت کرده است، می‌خواهی زودتر کارت را انجام دهی، عجله داری؛ اما عبور از خیابان و گردش اتوبوس و تاکسی به سمت حرم نظرت را عوض می‌کند.
اتوبوس می‌پیچد در خیابان امام رضا(ع) همه خیره می‌شوند به شیشه جلوی ماشین. دستت را آرام روی سینه می‌گذاری و می‌گویی: السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا (ع)؛ این غوغای عاشقی است، زلزله دلها در شهر بهشت؛ رسم مشهدی‌ها برای دلدادگی .از شمال تا جنوب از شرق تا غرب؛ در هر نقطه ای که ایستاده باشند روبه‌روی حرم؛ جهت‌ها به هم می‌ریزد، انگار مغناطیس دلها حرکت را یاد می‌برد؛ مثل قلب آن پیرمرد؛ وقتی دست روی سینه می‌گذارد و با اشکی زیر چشم می‌گوید : سلام آقا!
اصلا نمی‌شود مشهدی باشی، ولی امام رضا(ع) توی زندگی ات جریان نداشته باشد؛ نمی‌شود مشهدی باشی، مجاور باشی و هر روز از خیابانهای دور ونزدیک شهر بهشت عبور کنی و سلامی به آقا ندهی، نمی‌شود مشهدی باشی و هر روز دلت برای همسایه مهربانت تنگ نشود.
و شاید به همین دلیل است که خیابانهای مشهد مقدس از دیرباز شاهد رسمی است که شهروندان این شهر با اجرای آن در خیابانهای منتهی به حرم ملکوتی امام رضا(ع) برای لحظاتی از بندهای روزمرگی رها شده و کبوتر دلشان را به بارگاه ملکوتی ثامن الائمه روانه می‌کنند.
مشهدی‌ها هنگام عبور از خیابانهای نزدیک به حرم همین که چشمانشان به بارگاه نورباران امام می‌افتد، از همان فاصله دور یا نزدیک دست به سینه زده و خالصانه «سلام »می‌گویند؛ این صحنه آسمانی است که هر بیننده ای را میخکوب می‌کند.رسم عاشقی مشهدی با اقای خود …
:small_orange_diamond:تاثیر شگرف رسم مشهدی
علی یکی از شهروندان قدیمی این شهر است، او هر روز با عبور از عرض خیابان به امام سلام می‌دهد. او می‌گوید: با سلام دادن آرامش خاصی پیدا می‌کنم و خداوند این توفیق را به من داده است که روزی دوبار عرض ارادت داشته باشم.
وی می‌افزاید: مشهدی‌ها در هر نقطه و موقعیتی که باشند به محض این که چشمانشان به گنبد حرم «آقا» بیفتند، دست به سینه شده و با احترام وتواضع خاصی سلام می‌گویند واز این طریق درود و تهنیت خود را نثار امامشان می‌کنند.
وی با اشاره به تأثیر شگرف این رسم مشهدی‌ها درزندگی شخصی و اجتماعی آنان تصریح می‌کند: سلام کردن به آقا آغاز خوبی هاست؛ این سلام سبب می‌شود که شهروندان با آرامش خاطر، به زندگی دنیوی خود رنگ وبوی آسمانی داده و آن‌را با معنویت برگرفته از سیره رضوی گره بزنند.
رضا یکی دیگر از شهروندان قدیمی این شهر است که سلام دادن به امام مهربانی‌ها را سنت خانوادگی خود می‌داند. او می‌گوید: از زمانی‌که به یاد دارم، مشهدی‌ها به این آیین پایبند بوده و آن‌را هیچگاه ترک نکرده‌اند، حتی زمانی‌که که برای مسایل روزمره زندگی خود عجله دارند. وی ادامه می‌دهد: بعضی از میدانها و خیابانهای شهر هستند که به حرم مطهر ختم می‌شوند، از این قسمت شهر که عبور کنید ناخودآگاه به سمت حرم چرخیده و سلام می‌دهید.
او با بیان این که مشهدی‌ها سلام دادن موقع عبور از خیابانها را نمی‌توانند از زندگی روزمره حذف کنند، ادامه می‌دهد :در این میان، کسبه اهمیت خاصی برای این موضوع قائل هستند، به نحوی که قبل از باز کردن مغازه خود، روبه حرم ایستاده و ضمن سلام دادن صلوات خاصه امام را نیز قرائت می‌کنند.

:small_orange_diamond:غوغای عاشقی از تپه سلام تا پشت بام‌های شهر
سلام دادن به آقای مهربانی‌ها در میان اقشار مختلف جایگاه خاصی دارد، ؛این موضوع ریشه تاریخی و فرهنگی دیرینه ای داشته و علاوه بر مجاوران، زائران نیز از گذشته‌های دور در ورودی شهر، این سنت نیکو را انجام می‌داده اند. این مکان که در گذشته مشرف به شهر و حرم مطهر بوده است، به نام «تپه سلام» معروف شده است.
ناگفته نماند بعضی از مشهدی های قدیمی ؛ این رسم را از پشت بام‌های منازل خودبجا می‌آوردند،آنها رو به حرم ایستاده ،چشمها را لبریز از نور می کنند و با همان لهجه شیرین مشهدی عاشقی می کنند؛ رسمی دیرینه و کوتاه، که نشان از ارادت عمیق به آستان امام هشتم است…